2e week Uganda

Lieve allemaal,


Mijn 2e week zit er alweer bijna op en wat heb ik het toch geweldig leuk!!! Maandag t/m donderdag zijn we op outreach geweest wat heel bijzonder maar ook zwaar was. Het begon al met de taxi-rit naar kansensero (ons eerste dorpje) we moesten met 9 personen in een 4-persoons auto , we hebben vreselijk gelachen over onze bijzondere houdingen in de auto. Eenmaal in het dorp aangekomen waren we allemaal letterlijk bruin van de zandwegen, en deze slimme meid had een wit t-shirt aangetrokken. We zijn in principe meteen aan de slag gegaan om alles klaar te zetten voor de testen. Wat je merkt is dat er hier absoluut geen structuur in zit, de laborant die met ons mee  was wilde meteen beginnen met bloed afnemen terwijl alles nog klaargezet en voorbereid moest worden. Dus wij uitleggen dat we eerst alles klaar wilde zetten en dan pas beginnen, dat laten ze zich dan ook mooi aanleunen hoor. Dit was ook meteen de drukste dag, 140 mensen waarvan 36 positief. Na afloop hebben we een toneelstuk en dans gezien, die promoot om je te laten testen op HIV. Hééééél mooi en ze kunnen hier geweldig goed dansen.


De 2e dag met de boot over naar tanzania, hier hebben we een hele rustige dag gehad. In totaal 50 mensen getest. Deze dag ook geleerd om bloed af te nemen wat ik de hele dag gedaan heb, heel leuk om te leren!


De 3e dag naar het volgende vissersdorpje waar het er heel armoedig aan toe was. Ik was er toen zelf ook slecht aan toe, met al 2 zieke mede vrijwilligers aan de diarree durfde ik bijna niks te eten. Tussen de patiënten en testen door heb ik op een houten bankje liggen slapen en voelde me redelijk ellendig. Waar ik sliep was nog meer hilarisch, in een houten hok waarbij de deur met een spijker op slot ging. 2 koeien voor mijn deur en ’s nachts liep er constant een varken langs die mij wakker maakte. Niet dat ik zo gerust lag te slapen met het idee van die spijker.


De 4e dag…….. ik dacht dat het toch echt niet erger kon dan de dag ervoor maar dat had ik mis. Dit dorpje zag er nog armoediger uit en er waren veel agressieve mensen. In een hokje van 2 bij 2 moesten bij met zijn vieren bloed afnemen, testen doen en administratie. Amper licht en alle mensen wilde naar binnen. Wij hebben ze weg gestuurd waarna de dronken mensen afdropen en buiten voor ons hok gingen staan te vechten. Hier hielden ze dan beenwonden aan over en of wij deze even wilde verzorgen. Het was gelukkig een redelijk korte dag en zijn daarna weer huiswaarts gegaan. Eenmaal thuis aangekomen meteen heeeeeeeeeeeerlijk gedoucht (bruin water droop van me af) en bij het hotel tegenover ons appartement gegeten. Ben inmiddels een paar kilo lichter.


Nu weer in masaka genieten van ons vrije weekend. Gisteren zijn we uit geweest in een discotheek wat ontzettend gezellig was, de mensen dansen hier heel goed en alle mannen staan zowaar op de dansvloer. Je hebt overal spiegels hangen en iedereen kijkt hier naar zichzelf terwijl hij/zij danst, grappig fenomeen. Morgenochtend gaan we met een paar mede-vrijwilligers naar een kerkdienst waar veel gospel gezongen word dus ik ben benieuwd.


Volgende week voornamelijk in het ziekenhuis en vrijdag ga ik naar Murchisson falls wat een natuurpark is.


Jullie horen zo snel mogelijk weer van mij, en heeeeeel erg bedankt voor alle lieve berichtjes en reacties dat is fijn om te ontvangen en heel leuk om te lezen.


Dikke kus & knuffel van mij

ps; sorry geen foto's dit keer het internet valt elke keer uit!

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Pap en Mam

Lieve Bo,

We lezen je verhalen en horen dat het je goed af gaat daar in Uganda! Even een paar dronken Ugandezen de deur uit werken, heel goed, go for it girl! Als je terug komt van de gospel morgen probeer nog een keertje foto's te plaatsen. We zijn natuurlijk stik nieuwsgierig dat begrijp je wel of ms nog een keertje proberen op de webcam.

Succes de komende week! Liefs Pap en Mam

Hans

Ha zuster Bo! Ik lees goede berichten en dat is wel fijn voor het thuisfront. Een lesje Zelfverdediging was ook voor dronke mannen zeer geschikt geweest...! Gelukkig ben jij ook zeer assertief!!Het blijft voor ons moeilijk om je te verplaatsen in wat jij ziet en meemaakt...ik vermoed dat dat moeilijk onder woorden te brengen is..... Val je niet te veel af?? Dan wordt je helemaal een gespierde "spijker".... Hebben de (Volley)ballen al een goede bestemming gekregen?
Dikke knuffel en veel wijsheid gewenst! Hans

Anne

Hoi Bo,
Wat mooi beschreven, dit brengt wel weer veel herinneringen terug. Vooral met z'n 9en + bagage in een personenwagen zitten, en die heerlijke (koude) douche in Kyotera na de outreach! Het is een heftige ervaring, maar wel een die je nooit meer vergeet!
Succes met werken deze week en heel veel plezier bij de Murchison Falls!
Anne (ambassadeur Rakai)

Mily en Wim

Lieve Bo, We genieten van je verslagen. Kunnen ons er echt iets bij voorstellen en herkennen. Vooral die stof en hoe zit het met de wind ?
Klopt hé, dat je je steeds dieper bewust wordt van onze welvaart en onverdiende bevoorrechte positie. Valt de warmte mee? Hoedje op?Wij zijn net terug van onze vakantie in Frankrijk. Ook genoten maar minder avontuurlijk dan waar jij nu doorgaat. Mocht je last blijven houden van diaree
probeer dan aan norfloxacine te komen tegen een
bacterieinfectie. Wij konden het in Nairobi kopen. Tot schrijfs, liefs en groetjes Wim enMily

BB

Als je terug komt neem ik je mee uit eten als je wilt;) je weer ff naar je oude gewicht toewerken:P

succes en kus

Annemart

Hey Bo,

Het is alleen al gaaf om te lezen wat je allemaal meemaakt, kun je nagaan als je het daadwerkelijk meemaakt...
Om jaloers op te worden...
Kan niet wachten tot je volgende Blog..

Groetjes Annemart

Saskia

Lieve Bo,

wat heerlijk om te lezen dat je het zo naar je zin hebt. Ik moet echt mijn best doen om er een voorstelling van te maken hoe het er daar aan toe gaat. Hoop dat deze week "rustig" is in het ziekenhuis, maar gezien je eerdere verhalen zal het wel niet ;-) Veel plezier en ik wacht weer met spanning je volgende verhaal af en ik hoop ook foto's.
Liefs en dikke kus, Sas

jeannette b3tb

he meid super stoer ben jij hoor!! niet te veel afvallen hoor je moet wel gezond weer terug komen hoor.wel leuk dat je een fijn weekend hebt gehad.veel plezier met je gospel.groetjes jeannette

Linoy

Dag lieverd!

Wat een verhalen weer! je maakt zo veel mee, maar het is echt super vet om te lezen:D
ik vraag me af of we je straks herkennen met dat ingevallen gezichtje van je haha!

Volgens mij was die gospel echt super gaaf, ik kan nu al niet wachten om alle verhalen te horen!
hier is de zon weer weg, dus het wordt tijd dat je wat warmte hier naar toe stuurt!

Dikke kus lieverd en tot het volgende berichtje!:D

Teja

Deze aangewaaide "oude tante" is wel heel erg trots op je. Jongelui met realiteitszin en die het standpunt huldigen "niet lullen maar doe iets" daar hebben we iets aan.
Sterkte met het werk maar geniet ook van de onvoorstelbare mooie natuur en de geuren die bij Afrika horen.
Liefs, Teja

harmien ruules

Lieve Bo,
Ik lees dat je wel een heel afwisselend programma hebt. dat is wel leuk. Hoe communiceer je met de mensen daar? Geniet zoveel mogelijk, maar hou je hoofd koel! Ik kijk uit naar je volgende verslag!
Liefs van ons allemaal.
Harmien

Cora WFG

Hoi Bo
Heftig allemaal,petje af voor je.
Wat waardeer de je luxe van thuis dan.
Sterkte verder.
Gr Cora

Claudia

Ha Bo!
erg leuk om jou ervaringen te lezen, kijk uit naar de volgende ;-)

Groetjes Claudia

Claudia

Ha Bo!
erg leuk om jou ervaringen te lezen, kijk uit naar de volgende ;-)

Groetjes Claudia

Sarah

Hai lieve Bo! Wat leuk om te lezen, hoop dat je je intussen weer helemaal fit voelt! Heel veel succes en plezier je laatste week! Dikke kus Saar xx

Jawek

Hoi Bo,
Lees je stukjes met veel plezier en heb bewondering voor wat je onderneemt.
Dit is een ervaring die niet veel van je leeftijd genoten zullen mee maken.
Het zal je kijk op de wereld zeker veranderen dat lees ik nu al in je mail.
Veel plezier en gezond weer terug!
jAWEK VAN PATIËNTENVERVOER WESTFRIESGASTHUIS

Jessica

Hey Bo,
Wat klinkt het allemaal super zeg. Wat een ervaring om mee te maken en te beleven. Heel veel succes en plezier verder nog. Ik heb morgen mijn laatste dagje hier op de kraam.

Groetjes Jessica

Bo Pals

Name: Bo Pals
Leeftijd: 28

Was vrijwilliger bij Rakai van 24 mei 2010 tot 19 jun 2010

Over mij:

Ik ben Bo 20 jaar, 3e jaars in de verpleegkundige opleiding. 23 mei vertrek ik naar uganda om een maand werkzaam te zijn bij het project Rakai. Erg veel zin in!